چاپ کردن این صفحه

بهائیت: مساوات یا مواسات؟!

04 دی 1397
(0 رای‌ها)
نویسنده :  

پیشوایان بهائی در عمل، بارها شعار تساوی زن و مرد خود را نقض کرده‌اند. از این‌رو مبلّغان بهائی در تأویلی بدون دلیل، منظور پیشوایان خود را مواسات و نه مساوات معرفی می‌کنند. این در حالیست که پیشوایان بهائی مواسات را تنها در امور مالی به کار برده و با محروم نمودن غیربهائیان از ارث و اموال بهائیان، به این گفتار خود هم پایبند نبوده‌اند.

مبلّغ بهائی و یک پژوهشگر در زمینه‌ی بهائیت، به بررسی توجیهات بهائیان پیرامون تناقض‌گویی پیشوایان بهائیت، در شعار و عمل تساوی زن و مرد در این فرقه پرداختند.
مبلّغ بهائی: پیشوایان ما شرط رسیدن به پیشرفت و سعادت عالم انسانی را در رعایت تساوی کامل بین زن و مرد دانسته‌اند: «تعليم دهم حضرت بهاءالله، وحدت رجال و نساء است... ممكن نيست سعادت عالم انسانی كامل گردد مگر به مساوات كامله زنان و مردان»[1]
پژوهشگر: از آن‌جا که زن و مرد، از لحاظ جسمی و روحی تفاوت‌های آشکاری دارند، عادلانه و منطقی نیست که آن‌ها را کاملاً یکسان و مشابه بدانیم. بلکه باید به نگرش عقلی، با قبول تفاوت‌ها، زن و مرد را مکمّل یکدیگر در شئون فردی و اجتماعی دانست، چرا که متساوی دانستن ایشان، نه تنها موجب برقراری عدالت نخواهد شد، بلکه در مواردی موجب تضییع حقوق هریک خواهد گشت.
مبلّغ بهائی: اشتباه متوجه شدید، منظور پیشوایان ما هم از تساوی زن و مرد، تساوی حقوقی و نه تساوی جنسیتی است؛ همچنان که عبدالبهاء گفته است: «تا مساوات تامّه بين ذكور و اناث در حقوق حاصل نشود عالم انسانی ترقّيات خارق العاده ننماید».[2]
پژوهشگر: اولاً: همان‌گونه که در ابتدا نیز ذکر نمودید، پیشوایان بهائی در موارد متعددی منظور خود را از تساوی زن و مرد، تساوی در تمام شئون دانسته‌اند. ثانیاً بر فرض که این‌طور باشد، پیشوایان بهائی در حقوق هم به تساوی زن و مرد حکم نکرده‌اند؛ همچنان که (به طور مثال) خانه‌ی متوفی (به عنوان عمده دارایی میّت) را مختص فرزندان پسری دانسته‌اند: «وَ جَعَلنا الدارَ المَسکُونة و الألبسه المَخصُوصة لِلذُرِّیة مِن الذُکران دُونَ الإناث و الوُراث إنَّهُ لَهُو المُعطی الفَیاض [3]؛ و قرار دادیم خانه‌ی مسکونی و لباس‌های مخصوص (میّت) را برای فرزندان پسری...».
مبلّغ بهائی: ما معتقد به مساوات هم نیستیم، بلکه منظورمان مواسات و نه مساوات زن و مرد است. مواسات در لغت به معنای همیاری، تعاون و مشارکت بوده [4] و در اصطلاح پیشوایان ما به این معناست که: «هريک از مؤمنين سايرين را مثل خود مشاهده نمايند يعنی خود را اعلی نشمرند و اغنياء فقراء را از مال خود محروم ننمايند و آنچه از برای خود از امورات خيريّه اختيار می‌نمايند از برای ساير مؤمنين هم همان را اختيار کنند. اينست معنی مواسات و حدّ مواسات تا اين مقام بوده و تجاوز از آن از شؤونات هوائيّه و مشتهيات نفسيّه عندالله مذکور».[5]
پژوهشگر: پیشوایان بهائی مواسات را در مورد شعار تساوی زن و مرد خود به کار نبرده‌اند. لذا با توجه به مدارک موجود و تصریح پیشوایان بهائیت به «مساوات» زن و مرد، این ادعا تنها تأویلی شخصی از سخنان مؤسّسان بهائیت است؛ اقدامی که بارها مورد انتقاد پیشوایان بهائی قرار گرفته است: «از جمله وصایای حتمیه و نصایح صریحه اسم اعظم (یعنی بهاء)، این است که ابواب تأویل را مسدود نمایید و به صریح کتاب، یعنی به معنی لغوی مصطلح قوم تمسک جویید!».[6]
مبلّغ بهائی: بر خلاف ادعای شما، پیشوایان ما از واژه‌ی مواسات نیز استفاده کرده‌اند؛ همچنان که بهاءالله گفته‌اند: «مواسات در کتب الهی از قبل و بعد محبوب بوده و هست و این مواسات در مال است نه در دونش نه در فوقش...».[7]
پژوهشگر: حتی اگر این انتساب به ‌پیامبرخوانده‌ی بهائی را بپذیریم، طبق گفته‌ی او مواسات فقط در مسائل مالی و نه چیز دیگر است. با این حساب، این ادعا که منظور ما از مساوات، مواسات بوده، درست نیست. این در حالیست که در بهائیت، نه تنها تساوی حقوق زن و مرد رعایت نمی‌شود، بلکه تساوی حقوق بین افراد نیز رعایت نمی‌گردد و محرومیت غیربهائی از ارث بهائی، نمونه‌ی بارزی از نقض مساوات و مواسات در این فرقه است: «ورثه‌ی غیربهائی از ارث سهم نمی‌برند».[8]

پی‌نوشت:
[1]. عباس افندی، خطابات، لانگنهاین آلمان: لجنه‌ی ملّی نشر آثار امری، 127 بدیع، ج 2، صص 150-149.
[2]. اشراق خاوری، پیام ملکوت، هند: بی‌نا، 1986 م، ص 235.
[3].  ر.ک: حسینعلی نوری، اقدس، نسخه‌ی الکترونیکی، ص 23، بند 25.
[4]. ر.ک: جمال الدین محمد بن مکرم ابن منظور، لسان العرب، نشر ادب حوزه، دار احیاء التراث العربی، چاپ اول، 1405، ج14، ص 35.
[5]. اشراق خاوری، مائده آسمانی، بی‌جا: مؤسسه‌ی ملّی مطبوعات امری، 129 بدیع، ج 4، ص 356.
[6]. اشراق خاوری، گنجینه حدود و احکام، نسخه‌ی الکترونیکی، ص 340 ـ 341.
[7]. ریاض قدیمی، گلزار تعالیم بهایی، نسخه‌ی الکترونیکی، ص 290.
[8]. حسینعلی نوری، اقدس (ملحقات: جزوه‌ی تلخیص و تدوین حدود و احکام)، حکم: 12-3-3 و 13-3-3، ص 93.

سید حبیب نوری

مهندس سید حبیب نوری،دانش آموخته رشته مهندسی فناوری اطلاعات و کارشناس ارشد سیستم های اطلاعاتی پیشرفته

طراحی،مدیریت و پشتیبانی تبیان اداره کل تبلیغات اسلامی استان فارس

آخرینها از سید حبیب نوری

ما از کوکی ها برای بهبود وب سایت استفاده میکنیم.ادامه استفاده شما از کوکی ها نشان رضایت شماست. جزئیات بیشتر...