میرزای شیرازی

1395/10/18 تعداد بازدید: 1102
print
میرزای شیرازی

اعطای امتیازات در حوزه های گوناگون به شرکت ها و دولت های خارجی موجب ورود روزافزون روحانیون به صحنه سیاست شد و میرزای شیرازی که فتوای تحریم تنباکو را داده بود به یک چهره نامدار تبدیل شد. در این بخش از نوشتار به طور مختصر با روحیات میرزای شیرازی و آیت الله بهبهانی آشنا خواهیم شد.

میرزای شیرازی که بود و چه کرد



میرزای شیرازی در کنار آیت‌الله بهبهانی
میرزای شیرازی در کنار آیت‌الله بهبهانی


    
    اعطای امتیازات در حوزه های گوناگون به شرکت ها و دولت های خارجی موجب ورود روزافزون روحانیون به صحنه سیاست شد و میرزای شیرازی که فتوای تحریم تنباکو را داده بود به یک چهره نامدار تبدیل شد. در این بخش از نوشتار به طور مختصر با روحیات میرزای شیرازی و آیت الله بهبهانی آشنا خواهیم شد.
    در این موقع مقتضی است که اجمالی از شرح حالات میرزای شیرازی را به نحو اجمال بیان نمود. مرحوم حاج میرزا محمدحسن شیرازی پس از آنکه در ایران تکمیل علوم معقول و منقول و ادبیات را نمود عازم عتبات عالیات برای زیارت گردید. روزی در نجف در مجلس درس مرحوم شیخ مرتضی انصاری که اعظم علمای وقت و صاحب تالیفات عالیه در اصول و فقه است ورود نمود شیخ را بحری زخار دید با آنکه برای تحصیل به عتبات نرفته بود خود را مجبور دید که چندی نزد این استاد معظم تلمذ نماید.
    مدتی در محضر درس شیخ حاضر شد و نظر به جودت فوق العاده ای که داشت چندی نگذشت که از طراز اول شاگردان شیخ گردید و پس از وفات شیخ چند نفر مرجع تقلید عامه شدند که یکی از آنها میرزای شیرازی بود و مدتی در نجف اشتغال به تدریس داشت و از آنجا به سامره رفت و حوزه علمی سامره به واسطه میرزای شیرازی رقابت نجف می نمود. کم کم علمای هم درجه میرزای شیرازی یا مرحوم یا مرجعیت آنان منتقل به میرزای شیرازی گردید و در این اواخر کسی در ایران یا عتبات یافت نمی شد که با میرزای شیرازی برابری نماید و تمام علمای ایران از میرزای شیرازی احترام می کردند، بلکه اکثر آنان از شاگردان آن مرحوم بودند. وضع سلوک میرزای شیرازی با سایرین نیز بسیار فرق داشت، مبادی آداب بود و حسن معاشرتی بسزا داشت. در منتهای نظافت و پاکیزگی می زیست و هرکس را در خور خود محترم می شمرد. تمام زائرین اعتاب مقدسه از ایرانیان و غیرایرانیان به زیارتش می رفتند همه کس را تفقد می فرمود و به این جهت عوام سخت به او گرویده بودند. در سال زیاده از سه کرور وجوه خمس و زکات و مال امام برای او می بردند. همه را به مستحقین خود بذل می کرد. اکثر علمای ایران از خوان نعمت او متنعم بودند و تا هنگام امتیاز رژی مداخله در امر سیاست ایران نمی نمودند. تکثیر امتیازات از طرف ناصرالدین شاه میرزای شیرازی را مجبور به ادای وظیفه روحانیت خود نمود و پس از انقلاب رژی یکی دو سه سال بیش در قید حیوه نبود و در سنه 1312 در 24 شوال این جهان را بدرود گفت. نعش میرزا را اعراب شیعه زیاده از سی هزار نفر به غیر از ایرانی ها که حاضر بودند سردست گرفته و به نجف بردند و به خاکش سپردند.
    
    
    شرحی درباره مرحوم بهبهانی
    در این موقع نیز لازم است چند کلمه از مرحوم بهبهانی سخن گوییم: مرحوم بهبهانی پسر مرحوم آقاسیداسماعیل بهبهانی است که در عداد درجه اول از علمای طهران بود و پس از وفات پدر با مساعدت دولتیان در مقابل مرحوم حاج ملاعلی کنی که بزرگ ترین علمای طهران بلکه ایران بود و هم رتبه با مرحوم میرزای شیرازی او را علم نمودند و این عمل و امثال آن پس از واقعه میرزاحسین سپهسالار از طرف دولت ایران تعقیب می شد که دسته مخصوصی از عده ای از روحانیان را در مقابل علمای بزرگ علم کنند و به این سبب نقاری در بین روحانیان اندازند و پس از وفات مرحوم حاج ملاعلی کنی در محرم 1306 ریاست منتقل به میرزای آشتیانی در طهران گردید چه مجلس درس اصول و فقه منحصر به محضر آن مرحوم بود و طلاب زبردست در مجلس درس معظم له حاضر می شدند و هنگام حوادث رژی مرحوم بهبهانی درجه دوم از علما را حائز بود. بالجمله پس از مجلس دربار که شرح اجمالی آن پیش ذکر یافت مرحوم بهبهانی خانه نشین گردید و با آنکه دولت وقت هر نوع مساعدت با بهبهانی می نمود مع ذلک منفور جامعه بود. در کوچه و بازار هیچ کس به او سلامی نمی نمود سهل است ریزه خوانی می نمودند. در هر مجلسی که وارد می شد احدی برای او برنمی خاست. کسی برای معامله در محضر او حاضر نمی شد. در مسجد او احدی ماموم نبود. چندین ماه بلکه زیاده از سال حال او بدین منوال بود. طهران برای او با آنکه هر نوع آزادی داشت محبس و زندانی بود.
    در این موقع یافت که یک نفر روحانی اگر برخلاف جامعه قد برافرازد زود به زمین خواهد خورد. بالاخره پس از وسایل و وسایط زیادی به توسط میرزا مصطفی آشتیانی و میرزاجعفر صدرالعلمای طهران روابطی با میرزای آشتیانی پیدا کرده و در منزل مرحوم حاج شیخ فضل الله و آقاسیدعلی اکبر تفریشی رفت وآمد نمود و چند سال بدین منوال بود تا حوادث رژی از خاطره ها محو گردید. از این جهت در موقع انقلاب مشروطیت تنها پهلوانی بود که از هیچ چیز خوف و هراس نداشت و آن قدر جدیت کرد تا به مرکب مقصود سوار گشت و به منتها درجه ریاست رسید.

    
    


 روزنامه دنیای اقتصاد، شماره 2188 به تاریخ 6/7/89، صفحه 31 (تاریخ اقتصادی)

نظرات:

loader
© کلیه حقوق و محتوای این سایت متعلق به تبیان اداره کل تبلیغات استان فارس می باشد .استفاده از مطالب با ذکر منبع و لینک به سایت بلامانع است.
طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی توسط اینتک